Medycyna estetyczna kopia 15 maj 26

Wykład, Warsztat

Charakterystyka mezoterapii igłowej jako procedury iniekcyjnej wykonywanej przez lekarza. Najczęściej stosowane grupy preparatów: nieusieciowany kwas hialuronowy; kompleksy aminokwasowe; witaminy, mikroelementy i koenzymy; peptydy biomimetyczne; polinukleotydy i preparaty nukleotydowe; preparaty nawilżająco-regeneracyjne; preparaty wspomagające terapię skóry głowy; preparaty stosowane w obrębie ciała, w tym w terapii wiotkości skóry i cellulitu. Wskazania estetyczne w obrębie twarzy: skóra odwodniona, matowa, pozbawiona napięcia; drobne zmarszczki powierzchowne; wczesne objawy starzenia skóry; fotostarzenie; utrata elastyczności; skóra wymagająca regeneracji po ekspozycji UV; wspomaganie terapii blizn potrądzikowych i przebarwień. Wskazania w obrębie skóry głowy: wspomaganie leczenia wybranych postaci łysienia; poprawa kondycji skóry owłosionej głowy; terapia wspierająca po diagnostyce dermatologicznej lub trychologicznej. Wskazania w obrębie ciała: wiotkość skóry; cellulit jako problem wieloczynnikowy; rozstępy jako wskazanie wymagające terapii skojarzonej; regeneracja skóry po redukcji masy ciała. Ograniczenia mezoterapii w modelowaniu sylwetki.

Kwalifikacja pacjenta i przeciwwskazania. Techniki podania i planowanie procedury. Techniki iniekcyjne: technika nappage; technika mikropęcherzykowa; technika depozytowa; technika liniowa; technika punkt po punkcie; technika śródskórna i płytko podskórna; techniki stosowane w obrębie skóry głowy; techniki stosowane w okolicy szyi, dekoltu i dłoni. Dobór techniki do okolicy, preparatu, wskazania i jakości skóry. Rozstaw punktów, kontrola głębokości, objętości preparatu, bólu, krwawienia punktowego i reakcji skóry. Różnice między pracą na twarzy, szyi, dekolcie, dłoniach, skórze głowy i ciele. Planowanie serii zabiegowej: liczba zabiegów, odstępy między zabiegami, zabiegi przypominające, kontrola efektu, dokumentacja fotograficzna, łączenie z innymi procedurami. Możliwe działania niepożądane. Postępowanie w przypadku powikłań. Mezoterapia twarzy, szyi, dekoltu. Mezoterapia ciała. Mezoterapia owłosionej skóry głowy. Mezoterapia dłoni.

Wykład, Warsztat

Różnice między PRP, PRF, i-PRF, fibryną bogatopłytkową, preparatami leukocytarnymi i ubogoleukocytarnymi oraz preparatami aktywowanymi i nieaktywowanymi. Znaczenie w medycynie estetycznej jako procedur wspierających regenerację skóry, poprawę jej jakości, gojenie, przebudowę tkanek oraz terapię skojarzoną. Mechanizmy działania- podstawy biologiczne. Status procedury, organizacja pracy i bezpieczeństwo biologiczne. Sprzęt, preparaty i zestawy konieczne do wykonania zabiegu. Konsultacja, kwalifikacja pacjenta, ocena wskazań, przeciwwskazań i planowanie terapii. Etapy procedury. Pobranie krwi, przygotowanie materiału autologicznego: wirowanie, separacja, przygotowanie do podania. Techniki podania w obrębie twarzy, szyi, dekoltu, dłoni i skóry głowy. Powikłania i działania niepożądane Terapia skojarzona, możliwe powikłania, zalecenia pozabiegowe i dokumentacja.

Wykład, Warsztat

Charakterystyka toksyny botulinowej typu A jako produktu leczniczego. Mechanizm działania na poziomie płytki nerwowo-mięśniowej. Różnica między zmarszczkami mimicznymi, statycznymi, grawitacyjnymi i strukturalnymi. Anatomia mięśni mimicznych górnego piętra twarzy: mięsień marszczący brwi, mięsień podłużny nosa, mięsień okrężny oka, mięsień czołowy. Znaczenie ich funkcji dla powstawania zmarszczek gładzizny czoła, poziomych zmarszczek czoła oraz zmarszczek okołooczodołowych. Analiza równowagi mięśniowej twarzy: mięśnie unoszące i obniżające, ryzyko zaburzenia proporcji, ryzyko opadania brwi lub powiek, znaczenie indywidualnej mimiki pacjenta. Ocena twarzy w spoczynku i w ruchu: maksymalne marszczenie brwi, unoszenie brwi, uśmiech, mrużenie oczu, asymetria mimiczna.

Omówienie obszarów zwiększonego ryzyka: okolica nadoczodołowa, boczna część mięśnia okrężnego oka, dolna część czoła, okolica brwi, okolica powieki górnej. Znaczenie precyzyjnej oceny położenia brwi, wysokości czoła, ciężkości powiek, wiotkości skóry oraz kompensacyjnej pracy mięśnia czołowego.
Omówienie produktów zawierających toksynę botulinową typu A stosowanych w medycynie estetycznej. Różnice między preparatami w zakresie jednostek, rozcieńczania, profilu działania, wskazań rejestracyjnych i dokumentacji produktu. Zasady przechowywania, rekonstytucji, przygotowania roztworu. Efekt terapeutyczny, kontrola i postępowanie po zabiegu. Zalecenia pozabiegowe.

Praktyczne zastosowanie toksyny botulinowej. Metody przygotowania toksyny botulinowej, jej stężenia, przeliczanie jednostek. Wskazania do zabiegu, ocena skóry i mięśni twarzy pacjenta pod kątem zastosowania toksyny botulinowej. Cel zastosowania toksyny botulinowej u danego pacjenta. Ocena ryzyka powikłań. Korekcja zmarszczek mimicznych skóry twarzy i szyi – górna część twarzy:„lwia“ zmarszczka, zmarszczki grzbietu nosa; zmarszczki poziome czoła; zmarszczki zewnętrznych kącików oczu „kurze łapki”. Korekcja w obrębie środkowej i dolnej części twarzy. Zastosowanie toksyny botulinowej jako działanie zapobiegawcze, zorientowane na profilaktykę starzenia się skóry, oraz działanie rekonstrukcyjne, mające odtworzyć stan sprzed tego procesu. Zastosowanie toksyny botulinowej on-label i off – label.

Wykład, Warsztat

Nadpotliwość jako problem kliniczny i terapeutyczny. Definicja nadpotliwości i jej znaczenie dla jakości życia pacjenta. Typowe lokalizacje: pachy, dłonie, stopy. Omówienie skal oceny nasilenia nadpotliwości, test jodowo-skrobiowy Minora. Mechanizm działania toksyny botulinowej w nadpotliwości. Wskazania, przeciwwskazania i kwalifikacja pacjenta. Dawkowanie w zarejestrowanym wskazaniu pachowym. Działania niepożądane i powikłania. Omówienie komunikacji z pacjentem, świadomej zgody, zaleceń pozabiegowych i dokumentacji medycznej.

Terapia nadpotliwości okolicy pach/dłoni toksyną botulinową. Zaznaczenie obszaru zabiegu, próba Minora, rysunek, dawkowanie, wykonywanie zabiegu, technika podania. Dokumentacja, zgoda świadoma i zalecenia pozabiegowe.

Wykład, Warsztat

Procesy starzenia tkanek w obrębie twarzy. Przypomnienie i uzupełnienie wiedzy anatomicznej
z zakresu budowy kości, mięśni, powięzi, naczyń, nerwów i skóry w obrębie głowy. Topografia naczyń twarzy w kontekście ryzyka powikłań naczyniowych. Znaczenie znajomości anatomii zmiennej osobniczo i konieczność indywidualizacji planu zabiegowego. Starzenie kości twarzoczaszki. Starzenie mięśni, starzenie skóry. Różnice między starzeniem objętościowym, grawitacyjnym, mimicznym i fotostarzeniem. Analiza twarzy w kontekście trzech pięter: górnego, środkowego i dolnego. Znaczenie proporcji, projekcji, konturu, linii żuchwy, kąta żuchwowego, brody, policzków, okolicy jarzmowej i skroniowej. Różnice w planowaniu zabiegu u kobiet i mężczyzn. Modelowanie twarzy kobiecej i męskiej.

Czym są wypełniacze i do czego służą? Rodzaje wypełniaczy: wypełniacze niewchłaniane i wchłaniane, wady i zalety. Cechy idealnego wypełniacza, optymalizacja zabiegu. Cel i techniki iniekcyjne podania wypełniaczy. Różnica między zabiegiem korekcyjnym, odmładzającym, profilaktycznym i harmonizującym rysy twarzy. Podział wypełniaczy ze względu na rodzaj substancji czynnej oraz ze względu na czas utrzymywania się w skórze. Właściwości reologiczne wypełniaczy: usieciowanie, elastyczność, lepkość, kohezyjność, zdolność unoszenia tkanek, integracja z tkankami, podatność na modelowanie, hydrofilowość. Znaczenie tych parametrów dla wyboru preparatu do okolicy ust, doliny łez, policzków, brody, żuchwy, skroni i bruzd nosowo-wargowych. Dobór preparatu do poziomu podania: preparaty powierzchowne, średnio głębokie, głębokie, wolumetryczne, konturujące i biostymulujące. Różnice między preparatem przeznaczonym do delikatnej korekcji skóry
a preparatem do odbudowy objętości lub modelowania strukturalnego. Kwas hialuronowy usieciowany, hydroksyapatyt wapnia, kwas polimlekowy, polikaprolakton. Kwalifikacja pacjenta – ocena procesów starzenia, ocena deformacji wrodzonych, ocena deformacji nabytych. Wywiad medyczny, badanie fizykalne. Przeciwwskazania bezwzględne i względne. Techniki iniekcyjne: depozytowa, liniowa, wachlarzowa, tunelowa, bolusowa, mikrokropelkowa, kaniulowa i igłowa. Dobór techniki do okolicy anatomicznej, poziomu podania, właściwości preparatu i zamierzonego efektu. Porównanie igły i kaniuli: wskazania, ograniczenia, ryzyko, kontrola precyzji, komfort pacjenta, możliwość ograniczenia urazu tkanek. Podział powikłań: natychmiastowe, wczesne, opóźnione, naczyniowe, zapalne, infekcyjne, immunologiczne, estetyczne. Najczęstsze działania niepożądane: obrzęk, zasinienie, bolesność, grudki, nierówności, asymetria, nadkorekcja, niedokorekcja, migracja preparatu, przedłużający się obrzęk, reakcje zapalne. Powikłania naczyniowe. Postępowanie w przypadku podejrzenia powikłania. Hialuronidaza i leczenie powikłań po wypełniaczach. Mechanizm działania hialuronidazy. Wskazania do zastosowania. Ograniczenia hialuronidazy. Zalecenia pozabiegowe. Kontrola pozabiegowa i dokumentowanie efektu.

Zastosowanie w procesach starzenia: środkowe piętro twarzy, dolne piętro twarzy, okolice skroni, ust i oka, full face. Wypełnianie zmarszczek gładzizny czoła, niwelowanie „doliny łez“, unoszenie opadniętych kącików ust, wypełnianie fałdów nosowo-wargowych, wolumetria – odtwarzanie objętości kości i tkanek miękkich twarzoczaszki w obrębie okolic jarzmowych, skroniowych, oczodołowych, modelowanie nosa, brody, korekcja kształtu ust – regulacja objętości, zaznaczenie konturu oraz redukowanie zmarszczek. Zastosowanie w zabiegach rekonstrukcyjnych: możliwości zabiegowe – dobór materiału, technika zabiegowa dostosowana do problemu – uzupełnianie objętości, modelowanie i usuwanie defektów wrodzonych i nabytych.

Wykład, Warsztat

Definicja modelowania ust jako procedury iniekcyjnej służącej poprawie kształtu, konturu, proporcji, objętości, nawilżenia i symetrii czerwieni wargowej. Różnica między rewitalizacją ust, konturowaniem ust, korekcją asymetrii, odbudową objętości oraz typowym powiększaniem ust.

Budowa anatomiczna ust. Mięśnie istotne dla modelowania ust: mięsień okrężny ust, mięśnie dźwigacze wargi górnej, mięśnie obniżające wargę dolną, mięśnie jarzmowe, mięsień bródkowy, mięśnie obniżające kąciki ust. Znaczenie aktywności mięśniowej dla kształtu ust, uśmiechu, asymetrii, ekspozycji zębów oraz ryzyka niekorzystnego efektu po zabiegu.

Unaczynienie ust. Ryzyko powikłań naczyniowych w obrębie ust. Unerwienie ust i znaczenie bólu zabiegowego. Omówienie okolic szczególnie wrażliwych, zasad znieczulenia miejscowego oraz wpływu znieczulenia na ocenę symetrii i kształtu ust.

Analiza estetyczna ust przed zabiegiem. Ocena ust w spoczynku i ruchu. Analiza uśmiechu, ekspozycji zębów, napięcia mięśnia okrężnego ust, położenia kącików, asymetrii oraz relacji wargi górnej do dolnej.

Charakterystyka preparatów na bazie kwasu hialuronowego stosowanych w okolicy ust. Omówienie cech preparatu istotnych dla tej okolicy: elastyczność, miękkość, stopień usieciowania, kohezyjność, hydrofilowość, zdolność integracji z tkanką, podatność na modelowanie oraz zachowanie preparatu w dynamicznej okolicy ust.

Dobór preparatu w zależności od celu. Wywiad lekarski przed modelowaniem ust: choroby przewlekłe, alergie, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia krzepnięcia, przyjmowanie leków przeciwkrzepliwych, skłonność do opryszczki, aktywne infekcje, choroby skóry i błony śluzowej, wcześniejsze zabiegi w okolicy ust, wcześniejsze powikłania, zabiegi stomatologiczne i ortodontyczne, reakcje na wypełniacze, oczekiwania pacjenta. Wskazania do zabiegu. Przeciwwskazania. Techniki modelowania ust: liniowa; depozytowa; wachlarzowa; punktowa; technika konturowania granicy czerwieni wargowej; technika odbudowy łuku Kupidyna; praca igłą; praca kaniulą. Powikłania po modelowaniu ust. Postępowanie w przypadku powikłań. Dokumentacja, zgoda świadoma i zalecenia pozabiegowe.

Analiza ust, kwalifikacja pacjenta, dokumentacja fotograficzna, rozpoznanie asymetrii i wcześniejszych wypełniaczy. Dobór preparatu, przygotowanie stanowiska, znieczulenie, praktyczne modelowanie ust – warsztat technik podstawowych- poprawa nawilżenia i jakości czerwieni wargowej; podkreślenie konturu ust; odtworzenie łuku Kupidyna; wyrównanie asymetrii; poprawa proporcji wargi górnej i dolnej; subtelne zwiększenie objętości; poprawa projekcji ust; korekcja opadających kącików ust. Dokumentacja i zalecenia pozabiegowe

Wykład

Lipoliza iniekcyjna — definicja, zakres i miejsce w medycynie estetycznej.

Definicja lipolizy iniekcyjnej jako procedury polegającej na podaniu substancji adipocytolitycznej do miejscowo nagromadzonej tkanki tłuszczowej w celu redukcji niewielkiego, ograniczonego depozytu tłuszczowego. Preparaty wykorzystywane do lipolizy iniekcyjnej. Mechanizm działania preparatów lipolitycznych. Wskazania do lipolizy iniekcyjnej.Omówienie granic pola zabiegowego, oceny grubości tkanki tłuszczowej. Zasady oceny pacjenta i możliwości terapeutycznych, wskazania i przeciwwskazania. Objawy niepożądane i powikłania: miejscowe i ogólnoustrojowe. Dokumentacja, zgoda świadoma i zalecenia pozabiegowe.

Wykład, Pokaz

Charakterystyka nici PDO jako materiału wykorzystywanego w procedurach estetycznych. Omówienie polidioksanonu jako materiału wchłanialnego, jego właściwości mechanicznych, biologicznych i tkankowych. Różnice między nićmi gładkimi, haczykowymi, kaniulowymi i igłowymi oraz ich znaczenie kliniczne. Mechanizm działania: efekt mechanicznego uniesienia tkanek, indukcja reakcji naprawczej, przebudowa kolagenowa, wpływ na jakość skóry i ograniczenia tego efektu. Przeciwwskazania do zabiegu. Skutki uboczne zabiegu. Klasyfikacja działań niepożądanych: spodziewane reakcje pozabiegowe, powikłania wczesne, powikłania opóźnione, powikłania techniczne, powikłania infekcyjne, powikłania estetyczne i powikłania funkcjonalne.

Omówienie najczęstszych problemów: obrzęk, zasinienie, tkliwość, ból, uczucie ciągnięcia, przejściowa asymetria, marszczenie skóry, nierówności powierzchni, wyczuwalność nici, widoczność nici, migracja, infekcja, ziarniniak, zaburzenia czucia, przejściowe ograniczenie mimiki, niezadowolenie z efektu.

Wykonanie zabiegu: kwalifikacja pacjenta, planowanie zabiegu, dobór rodzaju nici, obszaru zabiegowego i strategii terapeutycznej. Standard przygotowania pacjenta do zabiegu: kwalifikacja lekarska, omówienie ryzyka, dokumentacja, zgoda świadoma, przygotowanie pola zabiegowego, zasady antyseptyki i aseptyki, dobór znieczulenia, kontrola bólu i komfortu pacjenta. Podstawowe metody wprowadzania nici liftingujących PDO. Zalecenia i kontrole pozabiegowe.

Wykład, Warsztat

Definicja biostymulatorów tkankowych jako preparatów stosowanych w celu pobudzenia naturalnych procesów przebudowy skóry zwłaszcza syntezy kolagenu, elastyny, macierzy pozakomórkowej, poprawy nawodnienia, napięcia, elastyczności i jakości skóry.

Miejsce biostymulatorów w terapii anti-aging, regeneracji skóry, poprawie jakości tkanek, odbudowie struktury skóry po fotostarzeniu, redukcji wiotkości oraz w terapiach skojarzonych z laseroterapią, RF mikroigłową, peelingami medycznymi, toksyną botulinową, wypełniaczami i nićmi. Omówienie mechanizmów biologicznych: kontrolowana odpowiedź tkankowa, aktywacja fibroblastów, neokolageneza, przebudowa macierzy pozakomórkowej, poprawa gęstości skóry, wpływ na elastyczność i napięcie tkanek. Klasyfikacja biostymulatorów tkankowych. Omówienie głównych grup preparatów stosowanych w praktyce medycyny estetycznej. Hydroksyapatyt wapnia — CaHA. Kwas polimlekowy — PLLA. Polikaprolakton – PCL. Polinukleotydy i preparaty nukleotydowe. Preparaty kolagenowe, aminokwasowe i hybrydowe. Wskazania do stosowania biostymulatorów. Kwalifikacja pacjenta. Dobór preparatu do okolicy i wskazania. Techniki podania biostymulatorów – wykonywanie zabiegów. Dokumentacja.

Wykład, Warsztat

Mechanizm działania peelingów chemicznych na skórę w zależności od zastosowanej substancji chemicznej, czasu pozostawienia peelingu na skórze oraz pH peelingu. Klasyfikacja peelingów chemicznych pod względem intensywności oraz głębokości penetracji. Możliwości terapeutyczne – skóra łojotokowa, trądzik zaskórnikowy, grudkowy, zapalny, trądzik różowaty, przebarwienia, fotostarzenie (elastoza), odmładzanie. Przeciwwskazania. Proces gojenia. Powikłania. Pielęgnacja domowa – działanie prewencyjne i naprawcze.

Wywiad lekarski, badanie fizykalne pacjenta z uwzględnieniem problemów skórnych, ocena wskazań do poszczególnych peelingów, określenie stopnia ryzyka. Karta zabiegowa – wskazania, przeciwwskazania, wyniki badań, badania fizykalne, proponowane i zastosowane leczenie, zalecenia pozabiegowe, wizyty kontrolne. Sytuacje szczególne m.in. choroby autoimmunologiczne, ciąża, zakażenia, stosowane leki, alergie. Prawidłowa klasyfikacja
i dobór peelingu oraz optymalizacja protokołu w zależności od potrzeb i defektów skóry. Znaczenie przygotowania skóry do zastosowania peelingu. Praktyczne zastosowanie peelingów w problemach: fotostarzenie skóry (profilaktyka, elastoza posłoneczna, plamy soczewicowate), zaburzenia pigmentacyjne (melazma, hiperpigmentacje pozapalne, piegi), zmarszczki (zmarszczki dynamiczne, zmarszczki wynikające z fotostarzenia, zmarszczki wywołane uciskiem, zmarszczki po zabiegach chirurgicznych, „zmarszczki palacza”), trądzik (zaskórnikowy, krostkowy lub grudkowo-krostkowy), rozstępy. Dobór serii zabiegów, pielęgnacja domowa skóry po zabiegu.

Warsztat

Możliwości łączenia poszczególnych zabiegów we wspólnych procedurach zabiegowych z uwzględnieniem interakcji leków i preparatów stosowanych podczas zabiegu. Łączenie zabiegów w celu osiągnięcia maksymalnego efektu terapeutycznego. Łączenie procedur: mezoterapia, toksyna botulinowa, wypełniacze. Techniki implementacji preparatów podczas jednej procedury. Kryteria kwalifikacji pacjentów do zabiegów. Działania niepożądane – możliwości pojawienia się powikłań po pojedynczych i łączonych procedurach oraz sposoby ich leczenia (postępowanie lekarskie w przypadku wystąpienia działań niepożądanych).

Wykład, Warsztat

Urządzenia medyczne i ich zastosowane w medycynie estetyczno-naprawczej oparte na różnych technologiach w tym: lasery wysokoenergetyczne (lasery frakcyjne ablacyjne i nieablacyjne, CO2, tulowy, Nd:YAG, Q-switch, Er:YAG ,Er:glass, Excimer), IPL (BBL), radiofrekwencja mono-i bi- polarna, ultradźwięki, HI-FU, krioterapia, plazma, elektrochirurgia, karboksyterapia, lampa LED, fala uderzeniowa.

Zabiegi z zastosowaniem światłoterapii (lampa solux filtr czerwony, niebieski, IPL, laser biostymulacyjny, lampy UVA UVB, maska LED). Wielostronne wykorzystanie aparatu IPL (teleangiektazje, redukcja rumienia, fotoodmładzanie, fotoepilacja), laserów CO2 ND-Yag, Q-switch, radiofrekwencji mono-i bi- polarnej, ultradźwięków, HI-FU. Zabiegi z zastosowaniem elektrolizy i termolizy.

Wielostronne wykorzystanie aparatu IPL w zabiegach na ciało. Nd:YAG, Q-switch, radiofrekwencji mono-i bi- polarnej, ultradźwięków, HI-FU, krioterapii, plazmy, lipolasera, lampy LED, fali uderzeniowej i innych.

Wykład

Komórki macierzyste – charakterystyka i występowanie.
Szlaki sygnalizacyjne w funkcjonowaniu komórek macierzystych oraz procesy śmierci komórkowej.
Wykorzystywanie komórek macierzystych roślin we współczesnej dermatologii i kosmetologii.
Wykorzystanie zwierzęcych komórek macierzystych w produkcji leków oraz kosmetyków.
Wykorzystanie autologicznych i allogenicznych keratynocytów i fibroblastów w medycynie.
Wykorzystanie tkanki tłuszczowej w medycynie regeneracyjnej.
Autologiczne i allogeniczne komórki/tkanki i ich wykorzystanie w medycynie.

Wykład, Warsztat

Klasyfikacja powikłań w medycynie estetyczno-naprawczej. Powikłania natychmiastowe, wczesne, opóźnione i późne. Powikłania miejscowe i ogólnoustrojowe. Powikłania estetyczne, funkcjonalne, infekcyjne, zapalne, immunologiczne, naczyniowe i neurologiczne.
Powikłania po wypełniaczach kwasu hialuronowego. Powikłania typowye dla wypełniaczy HA: obrzęk, zasinienia, grudki, nierówności, asymetria, nadkorekcja, efekt Tyndalla, migracja, przewlekły obrzęk, reakcje zapalne i infekcyjne. Powikłania naczyniowe. Hialuronidaza w postępowaniu po powikłaniach HA. Mechanizm działania hialuronidazy i jej znaczenie w odwracaniu efektu preparatów na bazie kwasu hialuronowego. Omówienie wskazań: podejrzenie okluzji naczyniowej, nadkorekcja, grudki, nierówności, migracja preparatu, efekt Tyndalla, niektóre reakcje zapalne po HA. Różnica między zastosowaniem hialuronidazy w trybie planowym, np. przy rozpuszczaniu migracji lub nadkorekcji, a zastosowaniem w trybie pilnym przy podejrzeniu powikłania naczyniowego. Ograniczenia zastosowania hialuronidazy.

Powikłania po toksynie botulinowej. Typowe działania niepożądane: zasinienie, ból, tkliwość, ból głowy, przejściowa asymetria, nadmierne osłabienie mięśni, uczucie ciężkości czoła. Powikłania estetyczne i funkcjonalne: opadanie powieki, opadanie brwi, zaburzenia mimiki, asymetria uśmiechu, nadmierne unieruchomienie mimiki, efekt „zdziwionej twarzy”.Wskazania do leczenia objawowego oraz zasady planowania kolejnego zabiegu po powikłaniu.

Powikłania po biostymulatorach, niciach, mezoterapii i PRP. Powikłania po biostymulatorach: guzki, grudki, reakcje zapalne opóźnione, przewlekły obrzęk, ziarniniaki, asymetria, nadkorekcja, brak możliwości prostego odwrócenia efektu. Powikłania po niciach: ból, obrzęk, krwiaki, nierówności, asymetria, widoczność lub wyczuwalność nici, infekcja, ekstruzja nici, zaburzenia czucia, niezadowolenie z efektu.Powikłania po mezoterapii i PRP: zasinienia, obrzęk, grudki, reakcje zapalne, infekcje, reaktywacja opryszczki, zakażenia atypowe, przebarwienia pozaplane.

Powikłania po technologiach aparaturowych i laserowych. Powikłania po laserach CO₂, Nd:YAG, Q-switch, IPL/BBL, RF, HIFU, krioterapii, plazmie, LED i fali uderzeniowej. Omówienie rumienia, obrzęku, oparzeń, pęcherzy, nadżerek, blizn, przebarwień pozapalnych, hipopigmentacji, zaostrzenia trądziku, reaktywacji opryszczki, bólu, nadmiernej reakcji zapalnej oraz niewłaściwego doboru parametrów.

Praca z kwasem hialuronowym w modelu treningowym. Praktyczna praca z hialuronidazą. Zestaw ratunkowy i organizacja gabinetu.

Praktyczne wykorzystanie urządzeń do komputerowej analizy skóry, oceny nawilżenia, natłuszczenia, bariery naskórkowej, rumienia, przebarwień, elastyczności, struktury skóry, porów, zmarszczek oraz skóry owłosionej głowy. Zastosowanie ultrasonografii, analizatorów skóry, kamer diagnostycznych, lampy Wooda, dermatoskopu/wideodermatoskopu, corneometru, sebumetru, cutometru, pH-metru, oraz trichoskopii. Interpretacja wyników badań w kontekście kwalifikacji pacjenta do procedur medycyny estetycznej i kosmetologii lekarskiej, doboru zabiegu, parametrów, zaleceń przygotowawczych i pozabiegowych oraz monitorowania efektów terapii.

Warsztat

Rola żywienia w przygotowaniu pacjenta do procedur estetycznych i regeneracyjnych. Związek między stanem odżywienia a gojeniem, stanem zapalnym, odpowiedzią immunologiczną, jakością skóry, ryzykiem powikłań i rekonwalescencją po zabiegach. Ocena stanu odżywienia pacjenta przed procedurami regeneracyjnymi i estetycznymi. Wywiad żywieniowy jako element kwalifikacji pacjenta. Rola białka w utrzymaniu masy mięśniowej, syntezie enzymów, białek strukturalnych, elementów macierzy pozakomórkowej oraz procesach naprawczych. Znaczenie podaży białka u pacjentów przygotowywanych do procedur zabiegowych, pacjentów w okresie rekonwalescencji, osób starszych, osób po redukcji masy ciała. Mikroskładniki istotne dla skóry, gojenia i regeneracji. Rola wybranych witamin i mikroelementów w procesach naprawczych, syntezie kolagenu, odporności, ochronie antyoksydacyjnej i funkcji skóry. Wpływ przewlekłego stanu zapalnego niskiego stopnia na starzenie biologiczne, metabolizm, jakość skóry, gojenie i odpowiedź na zabiegi estetyczne. Związek między otyłością trzewną, insulinoopornością, glikacją białek, stresem oksydacyjnym i pogorszeniem jakości tkanek. Dieta w zaburzeniach istotnych dla medycyny estetycznej – omówienie wybranych problemów klinicznych, z którymi często zgłaszają się pacjenci medycyny estetycznej: trądzik dorosłych; łojotok; rosacea; AZS; łuszczyca; nadmierne wypadanie włosów; obrzęki; cellulit; starzenie skóry; pacjent po szybkiej utracie masy ciała; pacjent po zabiegach bariatrycznych. Suplementacja w medycynie regeneracyjnej — możliwości i ograniczenia.

Pacjent z opóźnionym gojeniem po procedurze estetycznej. – analiza możliwych przyczyn: niedobór białka, niedobory mikroelementów, cukrzyca, insulinooporność, palenie tytoniu, niedobór żelaza, niedobór witaminy D, przewlekły stan zapalny, leki, infekcja, niewłaściwa pielęgnacja pozabiegowa. Pacjent po szybkiej redukcji masy ciała -ocena problemów: utrata masy mięśniowej, niedobory, niska podaż białka, obniżona elastyczność skóry. Pacjent z trądzikiem dorosłych i insulinooporności – analiza związku między dietą, glikemią, hiperinsulinemią, stanem zapalnym i nasileniem zmian skórnych. Pacjent przyjmujący wiele suplementów „anti-aging” – ocena ryzyka: dublowanie składników, zbyt wysokie dawki, interakcje z lekami, niekontrolowane stosowanie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, preparaty niewiadomego pochodzenia, suplementy wpływające na krzepliwość przed zabiegami.

Warsztat

Rola fotografii w ocenie efektów, porównywaniu stanu przed i po zabiegu, kontroli pozabiegowej oraz dokumentowaniu powikłań. Fotografia jako uzupełnienie opisu medycznego. Podstawowe parametry w fotografii. Makrofotografia detalu skóry oraz portret jako zagadnienie dokumentacji medycznej. Metody pracy z oświetleniem zastanym Projekcje fotograficzne w medycynie estetycznej twarzy.

Przygotowanie miejsca do wykonywania dokumentacji fotograficznej w gabinecie. Zakres ćwiczeń: ustawienie tła; ustawienie światła; wyznaczenie odległości pacjenta od aparatu; wyznaczenie miejsca dla osoby fotografowanej; ustawienie wysokości aparatu; kontrola cieni; kontrola odbić światła; przygotowanie pacjenta do zdjęcia; ćwiczenia wykonania pełnej serii zdjęć twarzy.